Laura’s coming out

Uit de kast komen is ontzettend moeilijk.

Je worstelt al lange tijd met allerlei gevoelens en vragen die niet door iemand anders beantwoord kunnen worden dan door jezelf.

Je keek altijd al naar meisjes maar daar zocht je voorheen niks achter. Je vond ze gewoon altijd fascinerender dan jongens.

Tot die ene dag. Ineens besef je het.

Je bent verliefd, niet op de jongen die iedere meid in je omgeving een ware hunk schijnt te vinden, maar op dat stille meisje met glanzende haren achterin de klas.

De puzzelstukjes vallen in elkaar. Die ene keer dat je haar hand per ongeluk aanraakte zorgde al voor een vreemd gevoel in je buik en je voelde je wangen rood worden. Niet beseffende dat je verliefd was bleef je jezelf afvragen wat het gevoel betekende. Steeds vaker merk je dat je haar gezicht opzoekt.

Je voelt jezelf in de war en hebt nog geen idee wat je er mee moet.

Mijn verhaal

Hieronder lees je mijn verhaal. Ik ben Laura, ik was er op de basisschool achter dat ik op vrouwen val.

Vanaf de zomer van 1997 is het voor mij een turbulente periode geweest. Ik als meisje van 11 jaar stond op het punt om naar groep 8 te gaan. Het laatste jaar van de basisschool om vervolgens naar “de grote school” te gaan zoals mijn moeder dit noemde.

Ik keek ernaar uit om nieuwe mensen te leren kennen, andere vakken te krijgen en ieder uur een andere leraar te krijgen.

Zij met haar glanzende haren

Het was een mooie dinsdagmiddag.

Nadat we pauze hadden gehad was het tijd om te beginnen met de knutselopdrachten. Ik zat in een groepje met Thamee, zij was dit jaar nieuw op school gekomen en dat trok nogal mijn aandacht.

Ik weet niet waarom, maar ik had steeds het gevoel dat ik naar haar moest kijken.

Naar mijn mening zag ze er altijd superleuk uit. Hippe kleren en dan dat haar! Donkerbruin en hoe het zo glansde weet ik tot de dag van vandaag nog steeds niet. Als ze haar haren op een paardenstaart had dan kon je haar mooie gezicht nog beter zien.

Ze had een paar mooie blauwe kijkers waarvan ik het idee had dat ze daarmee recht in mijn gedachten kon kijken. Een indringende blik alsof ze wist wat er door me heen ging.

Alle spullen werden uitgedeeld. De opdracht was het maken van een stamboom. Het was een gecombineerde opdracht van creativiteit en geschiedenis. Iedereen had wat onderzoek moeten doen naar hun eigen familie om daarna een stamboom uit te werken.

Ik vond het best een lastige opdracht omdat ikzelf geadopteerd ben, iets wat ik altijd heb geweten. Ik was dan ook van plan om ooit mijn geboorteouders te zoeken.

Ik ben voor deze opdracht uitgegaan van mijn adoptieouders, ik wist immers niet veel over mijn geboortemoeder en –vader.

Toch wilde ik ze niet van de stamboom af houden, ik ben dankzij hun geboren.

Knutselen

Thamee wist nog niet dat ik geadopteerd was.

Toen ze me zag stunten met mijn stamboom vroeg ze waarom ik twee extra hokjes had gemaakt naast mijn ouders. Ik vertelde haar dat ik andere geboorteouders heb. Iets wat haar intrigeerde want ze bleef verder vragen.

Natuurlijk vond ik dit helemaal niet erg. Ik had nog niet eerder zoveel met haar gekletst. Voorheen durfde ik alleen maar stiekem naar haar te kijken en snapte ik niet waarom ik mijn ogen niet van haar af kon houden.

Toen ze met me bleef praten voelde ik langzaam, naar wat ik later begreep, vlinders te voelen. We wisselden op een gegeven ogenblik knutselspullen uit, zo’n witte plakstift. Per ongeluk raakten we elkaars handen aan.

Het gevoel dat toen door me heen schoot had ik nog nooit gehad.

Het leek alsof er een bliksemschicht door de lucht heen vloog en mij vulde met een warm gevoel en als een schok door m’n buik ging en er bij mijn tenen weer uit kwam.

What the hell is dit?!

Ik voelde mezelf rood worden en licht transpireren. Ik durfde haar niet meer aan te kijken. Haar leek het niet op te vallen, ze zat alweer voorover gebogen aan haar stamboom te werken.

Ik was he-le-maal van de kaart kan ik je vertellen.

Vlinders in mijn buik

Die avond lag ik in bed en kon ik haar de hele dag al niet meer uit m’n hoofd krijgen. Dat haar, die mooie ogen en ze is, naast ontzettend knap, ook nog een hartstikke lief.

Wow.. Vlinders, vlinders, vlinders ze vlogen van links naar rechts van boven naar beneden door mijn buik.

Langzaamaan begon er tot me door te dringen wat er aan de hand was. Ik ben een meisje.. Zij ook.. En meisjes horen niet verliefd te worden op andere meisjes..

Toch..?

Ik begon in mijn hoofd na te gaan of ik wel eens naar jongens had gekeken op die manier. Er was een jongen in de klas die alle meiden bij ons op school een totale hunk vonden. Die deed mij sowieso niks..

Het is een jongen, wat dan nog? Zijn er nog andere jongens die ik langer dan twee seconden een blik waardig gunde?

Ja.. Paul..

Dat was omdat hij heel gebiologeerd in zijn neus kon peuteren om er vervolgens zijn mond mee te vullen. Maar dat was uit de fascinatie voor deze ontzettend ranzige gewoonte. Niet omdat ik hem leuk vond.

Langzaam vielen mijn ogen dicht van al het getob en droomde ik dat ik verkering had met Thamee..

Vreemd gevoel

De weken daarop bleef ik me vreemd voelen.

Verliefd.. Maar vreemd omdat ik niet wist wat ik met deze gevoelens aan moest.

In die tijd kon je niet zomaar het internet op om uit te zoeken of het raar was dat je deze gevoelens ervaart. Ik was er voor mezelf wel achter dat ik jongens nooit leuk heb gevonden. En terugdenkend keek ik altijd naar meisjes en vrouwen.

Ik voelde me verdwaald en besloot voor mezelf om het nog niet te delen met mijn ouders. Stel je voor dat ze boos zouden worden en verdrietig en me niet zouden accepteren? Misschien zouden ze denken dat het maar eenmalig is en dat ik het me verbeeld.

Ik kon zelf het woord “lesbisch” net spellen.. Laat staan dat ik zeker kon weten dat ik het ook echt was!

De middelbare school

Deze gevoelens en gedachten zijn jarenlang door mijn hoofd blijven spoken.

Op de middelbare school is iedereen op zoek naar zichzelf en ik besloot dan ook om te experimenteren. Want hoe kon ik nou weten dat ik jongens niet leuk kon vinden als ik het niet probeerde?

Op een dag kwam dan ook mijn eerste kus, in de tweede klas is het er dan toch van gekomen, met een jongen dat wel.

Ik kan je vertellen.. Het deed me vrij weinig.

Ok leuk.. Ik ben ontgroend. De beste jongen vond mij wel erg leuk en we hadden ineens verkering.

Heel gemeen van mij misschien, maar ik dacht dat dit wel een goede tijd zou zijn om te kijken of ik jongens wel leuk zou kunnen vinden. We hebben drie weken verkering gehad en ik voelde er nog steeds niks voor. Hij was heel druk met voetbal en dat heb ik als smoes gebruikt om het uit te maken.

Intussen had ik een hele mooie lerares Duits. Zij had dan wel weer mijn aandacht. Ik blonk ook uit in dat vak. Ik wilde haar niet teleurstellen.

De coming out

Ik realiseerde me dat ik mijn gevoelens al die tijd heb onderdrukt.

Ik wist op de basisschool al dat ik op vrouwen viel. Thamee is voor mij het licht geweest. Ik wilde er alleen nog niet mee bezig zijn.

Aan het einde van de tweede klas besloot ik dan ook om mijn ouders te vertellen dat ik lesbisch ben. Iets waar ik weken, maanden naar toe heb gewerkt.

Je kunt maar een keer uit de kast komen tegenover je ouders (in mijn geval misschien twee keer).

Met klamme handen en een knoop in mijn maag heb ik ze het op een mooie zomerdag verteld, net na het eten en voor het toetje.

Mijn vader keek een beetje vreemd uit z’n ogen en mijn moeder zat er bedenkelijk bij. Ze zei: “Chris, ik wist het al vanaf het moment dat je niet meer ophield over Thamee, weet je nog? Dat meisje uit je klas op de basisschool?”.

Ik was verbaasd, blijkbaar was ik niet zo subtiel als ik dacht destijds.

Mijn moeder vond het ook zo vreemd dat ik toch met een jongen verkering had, maar ze dacht “Die jongen is vast een fase”.

Toen ik me naar mijn vader draaide zat hij er nog net zo bij als vijf minuten geleden. Hij stond op van tafel en liep naar de keuken. Mijn moeder zei dat ik hem maar even met rust moest laten. Ze hadden het er vroeger al eens over gehad en hij had iets meer moeite met het idee dan mijn moeder. Hij dacht blijkbaar dat die jongen het bewijs was dat ik niet op vrouwen val.

Een week ging voorbij en mijn vader draaide om mijn coming out heen. Hij sprak er niet meer over en leek ook niet open te staan voor een gesprek over mijn geaardheid.

De dagelijkse sleur nam het leven weer over. Ik vroeg mijn moeder hoeveel tijd ik hem moest geven. Met haar kon ik er wel over praten. Tot laat in de avond hebben we die week ervoor nog zitten kletsen en iedere dag erna ook. Alleen als mijn vader erbij was werd er niet over gesproken. Ik kon me alleen bedenken wat er door zijn hoofd ging.

Een paar dagen later was ik het beu.

Ik heb mijn ziel op tafel gelegd en hij deed alsof er niks gebeurd was! Ik was verdrietig en boos. Ik vroeg aan hem: “Pap, houd je niet meer van mij nu je weet dat ik lesbisch ben? Waarom accepteer je mij niet voor wie ik ben?” Het bleef stil en dit leek minutenlang te duren. Mijn hart raasde en ik voelde ‘m tot in mijn keel bonken. De tranen stonden in mijn ogen.

Langzaam keek mijn vader me aan en zei met een kalme stem: “Natuurlijk hou ik van je, je bent mijn dochter, maar hoe kun je nu al weten dat je op vrouwen valt? Je hebt jezelf dit idee misschien sinds de basisschool al aangepraat”.

Pats, klap in mijn gezicht!

Hoe kon hij dit denken? Ik zou zulk nieuws toch nooit brengen als ik er niet 100% zeker over zou zijn?!

Maar toch, hij zei niet dat hij het niet zou accepteren.

Mijn vader kon of wilde het nog niet geloven, maar ik was er zeker van. Ik val op vrouwen. Ik besloot mijn vader zijn tijd en ruimte te gunnen.

Op school had ik het inmiddels aan mijn beste vriendin verteld. Ik was erg bang hoe ze het zou opvatten, als ze maar niet bang zou zijn dat ik verliefd op haar kon worden. Ik kreeg van haar het meest chille antwoord ever, “Wat leuk! Altijd al een pot als vriendin willen hebben. Zou ik kans bij je maken?” En ze tuitte haar lippen.

Ik stelde haar teleur en we hebben er samen om gelachen.

Ze vroeg hoe lang ik het al wist en was verbaasd dat ik het nog zo lang voor me heb gehouden. We maakten een afspraak om in de zomervakantie wat leuke festivalletjes te bezoeken om daar vrouwen te kijken.

Ze vond het geloof ik wel interessant om een lesbische vriendin te hebben.

Er is een gezellige zomer voorbij gegaan en ik ben in die periode langzaam naar meer mensen de kast uitgekomen. Hoewel niet iedereen zo “openminded” was als mijn moeder en mijn beste vriendin is het in mijn geval wel redelijk positief ontvangen.

Mijn vader begon in te zien dat het geen fase was, hij zag dat ik naar de buitenwereld ook uit de kast aan het komen was en realiseerde zich dat je dit niet doet als het een fase is. Inmiddels heeft ook hij het geaccepteerd en heeft hij zijn excuses gemaakt voor zijn reactie. Hij wilt het allerbeste voor me en was bang dat mijn geaardheid voor problemen zou kunnen zorgen.

De rest van mijn familie weet het nu ook, wanneer iemand een stomme opmerking maakte nam hij het voor me op. Heel fijn.

De toekomst

Uiteindelijk kan ik terug kijken op een goede coming out.

Hoewel het soms heeft geleken alsof ik nooit zou settelen kan ik nu zeggen dat ik met een leuke vrouw aan het daten ben. We doen het rustig aan en hebben vooral veel lol met elkaar. We praten af en toe over toekomstplannen. We willen eerst samen een paar keer op vakantie en wie weet gaan we daarna samenwonen.

Delen

Ik wilde mijn verhaal met jullie delen omdat ik weet hoeveel andere meisjes en vrouwen worstelen met hun seksuele voorkeur.

Mijn oproep naar andere vrouwen is dan ook om jullie verhaal te delen.

Het is zo belangrijk voor andere meiden die dit gevoel meemaken dat ze kunnen lezen over andere ervaringen. Deel je verhaal en wees trots op wie je bent, je bent zo ver gekomen en hebt zoveel moed getoond door te laten zien wie je bent.

Iedereen mag het weten!

Speak Your Mind

*